Əslində İngiltərə, Almaniya, Fransa kimi köklü dövlətlərin narahatlığına səbəb olan və onları Ukraynaya yaxınlaşdıran səbəb də yuxarıda qeyd etdiklərimizdən ibarətdir. Şübhəsiz, əvvəlki hökmlü dövrlərindən əsər-əlamət qalmayan, amma hamıdan güclü olduğu inkaredilməz olan ABŞ-ı bu məsələlərdə öz hərbi-siyasi və ticari istəkləri maraqlandırır. Yəni ABŞ üçün beynəlxalq insan haqları deyilən anlayış bütün istəklərdən öndə dayansaydı, indiki məqamda istilaçı rus cəlladı ilə üzbəüz oturmazdı. Soruşula bilər ki, bəs, Azərbaycan-Ermənistan münaqişəsinin aradan qaldırılmasında və sülhə çağırış məqsədlərində ABŞ səmimi deyilmi? Bilmək olmaz. Bir də ki, bu qanlı savaşın yaradıcısı və yüz illərdi idarə edəni də Rusiyadır. Onu burdan ayırıb daha böyük davalara yönəltmək olar. Hərçənd ki, ayaqda qalması üçün Kreml xuntasının ən ağır cinayətlərə yönəlməsi mümkündür. Nə isə.

Qaldı ki, Rusiya-Azərbaycan münasibətlərinə, bu lənətə gəlmişlər, bölgəyə özlərinin koloniyası kimi baxdıqları və həmişə belə düşündükləri üçün heç vaxt bizə normal münasibət bəsləməyiblər. Son dövrlərdə baş verənlər bunu bir daha təsdiqlədi. Amma etiraf etmək lazımdır ki, nə Rusiyada, nə də başqa ölkələrdə guya ölkənin və xalqın təmsilçisi olan diaspora təşkilatları heç bir iş görməyiblər. Hətta öz maraqları naminə  azərbaycanlıların tapdalanmasına belə şərait yaradıblar.

İndi düşmənlər hər tərəfdən üstümüzə hədə-qorxu yağdırırlar. FSB-nin muzdlu politoloqları, jurnalistləri, deputatları hər gün Bakını “bombalayırlar.” Üzdəniraq Mixalkovdan tutmuş, ərə getmiş oğlunun doğacağını gözləyən Solovyevə qədər. Amma nədənsə cəmiyyətimizin üzdə olan adamları  (siyasi, mədəni, elmi, ədəbi və hüquqi qurumları) müəyyən istisnaları nəzərə almazsaq, susmağa üstünlük veriblər. Deməli, bunların içində Kreml sevdası hələ tükənməyib…

Tanrı dövlətimizi və xalqımızı qorusun!