O DÜNYADAN GƏLƏN ADAM (mistik poema) - Ədalət Qarabulud

O DÜNYADAN GƏLƏN ADAM 

    (mistik poema)

ÖN SÖZ

Ey oxucu!
Bu əsər sənə sadəcə şeir kimi görünməsin.
Burada hər misra bir yol nişanəsidir,
hər fəslin qapısı içində gizli həqiqətə aparır.

Biz bəzən öz yolumuzu unuduruq,
amma yol heç vaxt bizi unutmaz.
Bu poema — yolunu axtaran hər könlün
sükutda eşidəcəyi çağırışdır.

ENİŞ

“Yerə enmək – düşmək deyil,
özünü sınamaqdır.” — Mövlana

o dünyadan gələn adam,
burda sənin nə ölmün var?
hansı rüzgar atıb bura,
sən yolunu unutmusan?

göylərin əngin sükutundan
dünya adlı gurultuya düşmüsən.
orası əbədi nəfəsin vadisi,
burası susuzluğun səhrası.

torpaq sənin ayaqlarını öpür,
amma ayaqların torpağa yad;
göylərin xatirəsini daşıyan bədən
bu dünyaya həmişəlik deyil.

enmisən –
amma eniş sadəcə yol deyil,
ən dərin dərsdir:
işığın içində insan olmağı öyrənmək.

“Səfər, yolun uzunluğu ilə deyil,
ürəyin yönü ilə ölçülür.”

Haşiyə:
Ey yolçu, enməyindən qorxma. Çünki hər enişdə gizli bir yüksəliş var. Özünü sınayan, işığa yaxınlaşar.

UNUTQANLIQ

“Unutmaq – qapını bağlamaq deyil,
içindəki səsləri eşitməməkdir.” — Nizami

sən yolunu unutmusan,
amma unudulan yol da
səni unutmur əslində.

xatirələrin kölgə kimi gəzir,
yuxuların kənarında dayanır,
bir quş qanadında
keçmiş səmanın səsi gəlir.

dünya səni uyudub,
ruhunu zamanın ipinə bağlayıb.
bir bazar kimi — hər küncündə
aldanmaq, satılmaq, susmaq var.

unutmaq –
qiyafəsini dəyişən bir yuxudur;
amma sirr budur:
ruhun heç vaxt yatmaz.

“Unudan öz yolunu,
tapmaz özünə gedən qapını.”

Haşiyə:
Ey insan, unutduğun yol səni axtarır. Qəlbinin içində gizli bir qapı var — açmaq üçün sükuta qulaq as.

SİRR

“Sirr – açıqdır,
görən gözə bağlı deyil.” — Nəsimi

o dünyadan gələn adam,
sən sirrin özüsən.
sözlər açmaz səni,
sükut səni izah edər.

qaranlıq işığın düşmənidir demə –
qaranlıq işığın qucağıdır;
çünki hər doğum
ana bətninin zülmətində başlar.

ölüm – qapı deyil,
qapının arxasındakı nəfəsdir.
əslində heç kim ölmür,
sadəcə kölgəsini soyunur.

sirrin dərinliyində bir səs var:
“özünü unut ki, əslini tapasən.”
hər addım bir dərs,
hər dərd — bir ayədir.

“Ən böyük sirr – sirr saxlayan qəlbin özüdür.”

Haşiyə:
Ey axtaran, sirri kənarda gəzdirib yorulma. Sirr sənin nəfəsindədir. Özünü oxu — hərflərin Allahdır.

QAYIDIŞ

“Gələn dönər,
gedən qayıdar;
hər yol evə aparar.” — Yunus Əmrə

gələn, qayıdacaq,
gedən, dönəcək.
çünki hər başlanğıc
öz sonunu gizlədib içində.

o dünyadan gələn adam,
bəlkə də biz hamımız sənin üzündə
öz həqiqətimizi görürük.

bədən torpağa dönəcək,
amma nəfəs göylərə qalxacaq.
çünki biz qum dənəsiyik,
amma içimizdə okeanın səsi var.

qayıdış — uzaqlara getmək deyil,
öz içinə dönməkdir.
Allah hər kəsin ürəyinə
öz evini pıçıltı ilə yazıb.

və sən, o dünyadan gələn adam,
bəlkə də bu şeirin sətirlərində
qapını tapdın.

“Kim öz qəlbinə qayıtdı,
o, əslində evinə qayıtdı.”

Haşiyə:
Ey qəlb yolçusu, qayıdış uzaqda deyil. Əsl vətən öz içindədir. Özünə dönən — Allaha dönəndir.

YEKUN DUA

Ey Haqq,
bizim enişimizi sınanışa çevir,
unutqanlığımızı xatırlaya,
sirrimizi işığa,
qayıdışımızı özünə doğru apar.

O dünyadan gələn adam
bizim özümüzdür,
amma bəzən tanımadığımız özümüz.
Bizi bizə qaytar,
öz yolumuzu unutdurma.