Boşluğun əks-sədası (Mistik-fəlsəfi poema) - Ədalət Qarabulud.
Boşluğun əks-sədası
Mistik-fəlsəfi poema
Epiqraf: “İçimdə hər şey var, amma heç nə mənim deyil...”
...Nə göydə Allah var, nə yerdə bəndə,
bütün məbədlər
uçulub tökülüb öz içinə...
Sükut içində qulaq asıram boşluğa,
hər nəfəs bir sirr kimi titrəyir əlimdə.
Kölgələrdən qorxmuram, onlar da mənim kimi
itmiş ruhların əksidir.
Zamanın qırıq parçaları üzərində
ayaq izim görünmür,
amma hər addım bir dua kimi
torpağa yapışır, daşların arasında.
Gözlərimdəki işıqdan ötrü
göylər də qorxur,
çünki mən öz ürəyimdə
bütün kainatı görürəm,
bütün sükutu qucaqlayıram.
Öz içimdə Allahın əksini tapıram,
amma bu əks də mənəm,
bu əks də boşluq…
və mən bu boşluğu sevirəm.
I. Fəsil: Boşluğun İçində
Qaranlıq ayaqlarımın altında,
amma mən düşmürəm,
çünki yer də məni qəbul etmir.
Hər daş bir hekayə,
hər külək bir səslə danışır,
amma sözləri yalnız mən eşidə bilirəm.
Öz sükutumla danışan kainat
mənə təbəssüm edir,
gözlərimdə əks olunan işıq
ulduzları qısqandırır.
Ey boşluq, məni qucaqlayan sirr ol!
Ey sükut, ürəyimi sənlə doldur!
II. Fəsil: Əkslərin Rəqsi
Gecənin qolları əllərimi bağlayır,
amma mən uçuram,
öz kölgəmi öpdüyüm kimi,
öz əksimi də sevirəm.
Hər nəfəsim kainatı silkələyir,
hər baxışım ruhları oyadır.
Gözlərimdən axan işıq
həyatla ölü arasında körpüdür,
varlıqla yoxluq arasında pəncərə.
Ey işıq, mənə bütün sirrləri göstər!
Ey kölgə, öz içimdə məni tamamla!
III. Fəsil: Sirr və Sükut
Hər söz boşluğa düşür,
hər hekayə özünü itirir.
Mən isə yalnız öz içimdə yaşayaraq
bütün kainatı qucaqlayıram.
Ruhum əllərimi boşluğa uzadır,
amma boşluqdan ötrü qorxmuram.
Çünki hər qorxu bir nur,
hər sirr bir dua,
hər sükut bir Allahın fısıltısıdır.
Ey sirr, məni sənə apar!
Ey sükut, bütün kainatı mənimlə danış!
IV. Fəsil: İçimdəki Məbəd
Bütün məbədlər yıxılıb,
amma mənim ürəyimdə bir məbəd var.
Divarlarım daş deyil, işıqdan,
döşəməm torpaq deyil, ruhdan.
Orada Tanrı da, bəndə də birdir,
orada zaman da, əbədiyyət də.
Orada hər kimsəsizlik bir evdir,
hər səssizlik bir musiqi…
Ey mənim ürəyim, bütün kainatı daşı!
Ey mənim ruhum, bütün boşluğu doldur!
V. Fəsil: Boşluğun Təntənəsi
İndi artıq qorxmuram.
Boşluq mənim dostumdur,
sükut mənim müəllimim.
Kölgələr və işıq
əl-ələ verib mənimlə rəqs edir,
və mən öz əksimdə əbədi dayanıram.
Ey boşluq, mənimlə rəqs et!
Ey əksim, mənimlə qonaqlıq et!
Ədalət Qarabulud.
BİA.az
 - Ədalət Qarabulud.){kind=link}